Uzun yıllardır gençlere hep aynı cümle kuruldu:
"Oku, masa başı iş bul."
Oysa bugün dünyanın en gelişmiş ülkeleri artık başka bir gerçeği konuşuyor. Gıda, su ve tarım geleceğin en stratejik alanları haline geldi.
Düzce Üniversitesi İlahiyat Fakültesi öğrencisi Bilal Köse'nin hikayesi de bunun en güzel örneklerinden biri.
Henüz üniversite öğrencisiyken ailesinin arazisinde farklı bir yol denedi. Herkesin fındık yetiştirdiği bir bölgede o, yaban mersini dikmeyi tercih etti. İlk başta birçok kişi "Olmaz" dedi. Çünkü alışılmışın dışına çıkmak her zaman eleştiri getirir.
Ama Bilal Köse, kulaktan dolma bilgiler yerine araştırmayı seçti. Akademisyenlerle görüştü, bilimden faydalandı, sabretti ve emek verdi.
Bugün geldiği noktada 10 dönüm olan üretim alanını 60 dönüme çıkardı, 2 bin fidanı 15 bine ulaştırdı. Sadece üretmedi; insanlara dalından meyve toplama imkânı sundu, kendi ürünlerini işledi, kırsal turizme katkı sağladı.
Bu başarı sadece bir tarım hikâyesi değildir.
Bu, cesaretin hikâyesidir.
Çünkü gençlerin en büyük sorunu çoğu zaman sermaye değil, cesaret eksikliğidir. Oysa bazen küçük bir fikir, büyük yatırımlardan daha değerlidir.
Türkiye'nin genç nüfusu iş arayan değil, iş üreten bireylere dönüştüğü gün gerçek kalkınma başlayacaktır. Bunun yolu da sadece fabrikalardan değil, tarlalardan, seralardan, bahçelerden ve üretimden geçiyor.
Tarım artık eskisi gibi sadece kazma kürek işi değil. Bilgi, teknoloji, pazarlama ve girişimciliğin birleştiği modern bir sektör haline geldi. Bugün doğru ürünü doğru yöntemle yetiştiren üretici, birçok beyaz yakalıdan daha yüksek gelir elde edebiliyor.
Gençler için burada önemli bir ders var.
Herkesin yaptığı işi yapmak zorunda değilsiniz.
Farklı düşünmekten korkmayın.
Araştırın, öğrenin, üretin.
Toprağa emek veren hiçbir insan kaybetmez. Belki ilk yıl değil, ikinci yıl da değil ama sabreden mutlaka karşılığını alır.
Bilal Köse'nin hikâyesi bize bir kez daha gösteriyor ki başarı bazen büyük şehirlerin plazalarında değil, küçük bir köyde, bir avuç toprağın üzerinde filizlenebiliyor.
Yeter ki insan, toprağa da hayallerine de inanmayı bırakmasın.
