2026 FIFA Dünya Kupası'nın ardından futbol dünyasında tanıdık bir tablo ortaya çıktı. Başarısız olan teknik direktörler ya istifa etti ya da görevden alındı. Hollanda'da Ronald Koeman, Uruguay'da Marcelo Bielsa, Güney Kore'de Hong Myung-bo, İskoçya'da Steve Clarke... Liste uzayıp gidiyor. Çünkü gelişmiş futbol kültürlerinde başarısızlığın bir bedeli vardır.
Türkiye'de ise yine farklı bir tabloyla karşı karşıyayız.
A Milli Takım, büyük umutlarla katıldığı Dünya Kupası'na grup aşamasında veda etti. Milyonlarca futbolsever hayal kırıklığı yaşadı. Ancak ne teknik heyetten bir özeleştiri geldi ne de yöneticilerden sorumluluk alan bir yaklaşım görüldü. Aksine, "yola devam" mesajları verildi.
Futbolda başarı kadar başarısızlığın da sahiplenilmesi gerekir. Avrupa'nın ve dünyanın birçok ülkesinde teknik direktörler, bazen yönetimler istemeden önce kendileri görevi bırakıyor. Bunun adı kaçmak değil, sorumluluk almaktır. Çünkü temsil ettikleri makamın ağırlığını bilirler.
Türkiye'de ise yıllardır değişmeyen bir anlayış var: Başarısız olsan da koltuğu bırakmamak.
Elbette her başarısızlık istifayı zorunlu kılmaz. Bazen teknik direktöre güvenmek ve uzun vadeli plan yapmak doğru bir tercih olabilir. Ancak bunun için ortaya konan oyunun, gelişimin ve geleceğe dair somut bir umut ışığının da görülmesi gerekir. Kamuoyu doğal olarak bu değerlendirmeyi sorgular.
Asıl eleştirilmesi gereken nokta da burada başlıyor. Futbolda hesap verebilirlik kültürü yeterince yerleşmediğinde, başarısızlık sıradanlaşır. Oysa milyonlarca insanın umut bağladığı milli takımda başarısız sonuçların ardından kapsamlı bir değerlendirme yapılması ve sorumluluğun açık şekilde üstlenilmesi beklenir.
Dünya Kupası bize sadece futbol dersi vermedi. Aynı zamanda yönetim anlayışı konusunda da önemli bir mesaj verdi: Başarısızlığın ardından sorumluluk almak, kurumlara olan güveni güçlendirir.
Belki de Türk futbolunun en çok ihtiyaç duyduğu şey; sadece yeni oyuncular ya da yeni sistemler değil, hesap verebilirlik kültürüdür. Çünkü başarı kadar başarısızlığın da bir sahibi olmalıdır.
